De wondere wereld van Lara

Een waterschildpad.
Ik kreeg hem voor mijn verjaardag.
Ik had al helemaal een bak gaan halen, en vlokken zo. Dan kon ik hem op mijn kot zetten.
En teon ging ik hem halen en was hij immens groot. Alhoewel hij dat daarvoor ok wel al geweest zal zijn.
Zo groot als een landschildpad.
Nu staat hij in de garage, in een zinken ton.
Ik wou hem helium noemen, omdat hij drijft. Maar plastic drijft ook, en hout ook. En het zou oneerlijk zijn tegenover andere drijvende substanties.
Hij heeft nu geen naam, tot nader orde.